Zastosowanie Bingo w RPG

Żeby emulować jakąś konkretną konwencję na sesji, można postępować tak:

O dynamicznych lochach

Elementy przygody (wątki, postacie, miejsca, przedmioty) mogą być statyczne albo dynamiczne. Element jest statyczny, gdy sam nie ulega większym zmianom, ani nie zmienia świata gry. Element dynamiczny przeciwnie - jego pojawienie się wprowadza zmianę. Statyczność elementu nie jest czymś zero-jedynkowym, lecz znajdującym się na spektrum.

Labirynt obrazów

Czytam ostatnio Maze of the Blue Medusa. Pomysł, który najbardziej podoba mi się w tej książce to metoda konstrukcji lochu:

1. Przygotuj kolaż obrazów.
2. Każdy obraz to komnata lochu. Opisz ją.

Po prawej mapa lochu stworzonego w ten sposób, poniżej opis ponumerowanych komnat.

Megadungeon jako umysł Mistrza Gry

Przeszukując sieć i podręczniki do RPG w poszukiwaniu informacji na temat prowadzenia horroru, trafiłem na ten cytat:

I have always loved to use fear, to take it and comprehend it and make it work and consolidate a situation where I was afraid and take it whole and work from there.

Możemy więc chcąc wymyślić coś strasznego, przypomnieć sobie coś czego sami się baliśmy i przemienić to na fantastyczny horror. Tę metodę przekuwania własnych doświadczeń w fikcję można z powodzeniem wykorzystać przy tworzeniu lochów.

Kryjówki w lochach

Poszukiwacze przygód ukrywający się w skalnej szczelinie

W wielu komputerowych horrorach (jak np. w Amnesii czy Outlast) ważną rolę w budowaniu napięcia pełnią miejsca, w których może ukryć się bohater. Sterowana przez gracza postać ma w tych grach małe lub żadne szanse w starciu z potworami. Gdyby nie realne możliwości unikania przeciwnika, rozgrywka zmieniłaby się w serię chaotycznych zgonów bohatera. Korzystanie z licznych rozmieszczonych w lochu kryjówek jest konieczne do przetrwania rozgrywki. Pozwala uniknąć wielu śmierci postaci i powodowanej bezsilnością apatii.