Metoda tworzenia settingu: Wielkie Potwory

Skoro D&D jest grą o zabijaniu potworów, czemu opis oficjalnych światów to zawsze jakiś mit kreacjonistyczny plus dzieje polityczne, a nie historia wielkich potworów, które mają stanowić opozycję dla bohaterów graczy? By losy świata oddawały to, o czym jest gra, zrób tak:

Labirynt obrazów

Czytam ostatnio Maze of the Blue Medusa. Pomysł, który najbardziej podoba mi się w tej książce to metoda konstrukcji lochu:

1. Przygotuj kolaż obrazów.
2. Każdy obraz to komnata lochu. Opisz ją.

Po prawej mapa lochu stworzonego w ten sposób, poniżej opis ponumerowanych komnat.

Śliniący Się Przewodnik

Ze szczelin w ziemi unoszą się czasami bąble zawierające dziwne postacie, które karzą samych siebie nazywać Śliniącymi Się Przewodnikami. Twierdzą oni, że przybyli na powierzchnię ziemi przez czarną dziurę, która znajduje się w jej wnętrzu, a ich celem jest sprowadzenie oświecenia i prowadzenie ludzi na ścieżce duchowego rozwoju.

Nie wiedziałem, że w Magic: the Gathering jest tyle cthulhoidalnych potworów

Szczury a rytuały; szczurzy rycerze

Szczur jest w Uąbar symbolem tajemnej, podziemnej mądrości i jako taki znajduje częste zastosowanie w rytuałach. Poniżej zamieszczam opis ważniejszego z nich (ze szczególnym uwzględnieniem roli jaką odgrywa w nim szczur).

Sędzia Ptaków

Nie tylko imperia ludzi mają swoje prawa i nie tylko ludzie mają swoich sędziów. Wiele królestw rządzonych przez inne rasy i gatunki również je posiada, nie inaczej jest z ptakami. Sądzeniem ptaków, ściganiem ich i wymierzaniem im sprawiedliwości zajmują się ptasi sędziowie, dziwne istoty nie będące ani ludźmi, ani ptakami.

Gryllus, głowonóg

Gdy osioł słyszy słabą poezję, śmieje się. Gdy osioł bardzo się śmieje, wymiotuje. Gdy osioł zwymiotuje na ściętą głowę, wyrastają jej nogi, ogon i staje się ona gryllusem.

Elfy, kozłoludy i inne rasy Uąbaru

W co zamieniają się elfy po śmierci? Kim są mieszkańcy płuc gnolli? Jakie są ulubione rozrywki kozłoludów? Odpowiedzi na te i inne pytania - dalej w tekście.

Codex Seraphinianus

Kopulująca para zamienia się w krokodyla, po ulicy spacerują bulwiaste, połączone sznurami dwunożne istoty, koń ma koła zamiast tylnych nóg - tak wygląda świat w Codex Seraphinianus. Ta wydana na początku lat osiemdziesiątych książka to encyklopedia pełnego absurdu, fantastycznego świata. Została napisana przez pochodzącego z Włoch Luigi Serafiniego w nieistniejącym, opracowanym przez niego języku. Mimo starań woluminu do dziś nie udało się rozszyfrować. Możliwe, że za ciągami dziwnych znaków nie kryje się żadne znaczenie. Co zatem jest godnego uwagi w tym obszernym dziele, skoro nie można go przeczytać? Niezwykłe, groteskowe, surrealistyczne ilustracje Serafiniego. Wszystkie one świetnie nadają się do wykorzystywania na sesji, jeśli tylko Mistrz Gry zapragnie umieścić w kampanii coś naprawdę pokręconego.

100 sposobów na uczynienie spotkania z potworami interesującym

Spotkania z potworami często są najbardziej emocjonującymi momentami sesji D&D, czasami jednak zamieniają się w nieciekawe naprzemienne rzuty na trafienie. Jeśli nie masz akurat pod ręką ciekawego spotkania, wylosuj potwora (możesz to zrobić tu), rzuć k100 i sprawdź co uczyni spotkanie z nim interesującym. W przypadku spotkania wielu potworów na raz, możesz wykonać oddzielne rzuty dla różnych stworzeń.