Szermierka z definicją sandboksa

Definicja sandboksa była w fandomie długi czas źródłem problemów i konfliktów, a obecnie stała się chyba tematem tabu. Czy słusznie?

W tekście przyjrzę się temu jak używane jest słowo sandbox i zastanowię, co jest źródłem problemów i konfliktów. Następnie przedstawię propozycje podejścia do sandboxa, które powinny być mniej problematyczne. To ciągle work in progress, jak macie jakieś uwagi, piszcie.

Odbrązawianie sandboksa: Bezstronny Sędzia

Spotykam się co jakiś czas w fandomie z opinią, że nieodłącznym elementem sandboksa jest Bezstronny Sędzia. Z pojęciem Bezstronnego Sędziego wiąże się jednak kilka problemów, opiszę je w tym poście.

Odbrązawianie sandboksa

Jeden z mitów dotyczących sandboksa brzmi jakoś tak:

Gracze są wychowania na liniowych scenariuszach i nieprzystosowani do gry w sandboksie. Trzeba ich tego przygotować, tłumacząc im przed grą, co to jest sandboks. Mimo tego, nawet jak się im wytłumaczy i tak najpewniej większość nie zrozumie i będzie nudziło się na sesji szukając bezskutecznie questa.

Graf wątków, cz. I

Niedawno pisałem o operacjach, które możemy wykonywać na wątkach kampanii. By wygodnie zarządzać wątkami, warto zastanowić się, gdzie przechowywać o nich informacje.

Naturalnym rozwiązaniem wydaje się być graf. W poście opiszę, czym jest graf wątków i podam kilka metod na wykorzystanie go w czasie gry.

Ivar Bez Kości wie, o co chodzi w oldschoolu

W ostatnich dwóch sezonach Wikingów irytowała mnie groteskowa i przerysowana postać Ivara, ale teraz już zrozumiałem o co w niej chodzi i dostrzegam jej sens - Ivar to bohater gracza w OD&D odgrywana przez naprawdę dobrego gracza.

Zarządzanie wątkami w sandboksie

Prowadząc sandboksa Sędzia może natrafić na dwa popularne problemy związane z fabułą. Pierwszy polega na braku fabuły - gracze łażą po heksach, lochach i miastach bez celu. Drugi polega na nadprodukcji niezwiązanych ze sobą wątków, co skutkuje nieciągłością i niespójnością fabuły. Z oboma tymi problemami często borykam się w swoich sandboksach.

Weird fantasy

Lubię prowadzić sesje dziwne, niepokojące i surrealistyczne. Z tego co obserwuję, nie jest to częste  wśród erpegowców. Dominujące wydaje mi się granie w przygotowanych przez wydawcę settingach osadzonych w popularnej konwencji, np. Forgotten Realms - high fantasy, Warhammer - dark fantasy oraz gry o indie-rodowodzie często nastawione na emulowanie konkretnej konwencji (w tym gry PbtA).

Dlaczego prowadzę weird fantasy? W tym poście wymienię trzy powody. Możliwe, że zachęcą one kogoś do prowadzenia weird fantasy samemu.