Wrażenia z pierwszej sesji Genesys

Zagraliśmy niedawno pierwszą sesję w Genesys w konwencji westernu, sesja była poprzedzona sesją 0. Do wybrania tego systemu zainspirował mnie Damian z Lochy i Lasery, który obficie produkował raporty ze swoich sandboksowych sesji w Genesys.

Nie modyfikowałem zasad i nie tworzyłem nowych, możliwe jednak, że czegoś nie zrozumiałem i nieświadomie houserulowałem.

[5e] Kampania Vizrington, podsumowanie

Skończyliśmy właśnie rozgrywać naszą kampanię w piątej edycji D&D. Zagraliśmy równo trzydzieści sesji przez niecałe dwa i pół roku. Graliśmy nieregularnie, najczęściej raz na tydzień, najdłuższe przerwy trwały kilka miesięcy. Łącznie w kampanii pojawiło się pięciu graczy.

Serwowanie spotkań losowych w pakietach

Standardowym elementem wielu sandboksów są spotkania losowe. Jak nazwa wskazuje, są one nierzadko bardzo losowe i niezwiązane ze sobą. Można wiązać je ze sobą improwizując połączenia w czasie gry, ale można też zrobić to zawczasu, tworząc "pakiet" powiązanych ze sobą spotkań.

By powiązać spotkania losowe występujące w jednym pakiecie, wystarczy połączyć je ze sobą bezpośrednio lub związać z konkretnym wątkiem kampanii.

Miejski sandboks

Wydaje mi się, że miejskim sandboksom nie poświęcono dość dużo miejsca w oldschoolowej blogosferze. Szkoda, bo to jeden z ciekawszych aspektów sandboksowego grania. W poście opiszę prosty schemat, według którego prowadzę wiele sandboksowych sesji rozgrywanych w mieście.

10 NPCów na poziomach 4-10

Kilka NPCów. By użyć ich w staroszkolnych D&D, podziel ich poziom przez 2.

Odpowiedzialność za zabawę na sesji

Czy Mistrz Gry jest tak samo odpowiedzialny za zabawę na sesji jak pozostali gracze? Wydaję mi się, że nie, Mistrz Gry ma moim zdaniem zdecydowanie więcej obowiązków niż reszta graczy. Myślę ponadto, że nie ma potrzeby dążyć do "równego" rozdzielenia obowiązków między graczami, można się dobrze bawić przy niesymetrycznym podziału obowiązków. W poście napiszę dlaczego.

Megadungeon jako umysł Mistrza Gry

Przeszukując sieć i podręczniki do RPG w poszukiwaniu informacji na temat prowadzenia horroru, trafiłem na ten cytat:

I have always loved to use fear, to take it and comprehend it and make it work and consolidate a situation where I was afraid and take it whole and work from there.

Możemy więc chcąc wymyślić coś strasznego, przypomnieć sobie coś czego sami się baliśmy i przemienić to na fantastyczny horror. Tę metodę przekuwania własnych doświadczeń w fikcję można z powodzeniem wykorzystać przy tworzeniu lochów.