Jak pojęcie "sandbox" pojawiło się w papierowych RPG?

Pojęcie "sandbox" jest wykorzystywane w odniesieniu do gier komputerowych z otwartym światem i nieliniową rozgrywką. Zostało ono także zaadaptowane do gier fabularnych, gdzie używane jest do opisu wyjątkowo nieliniowego stylu gry w otwartym świecie lub settingu, który wspomaga granie w tym stylu. Prowadzenie nieliniowej rozgrywki nie zawsze jest łatwym zadaniem, dlatego Mistrzowie Gry, którzy się tego podejmują, posługują się nierzadko różnego rodzaju narzędziami ułatwiającymi prowadzenie gry w otwartym świecie. Są to między innymi losowe table, mapy heksagonalne, różnego rodzaju programy komputerowe. Ich głównym celem jest pobudzenie wyobraźni prowadzącego sesję i ułatwienie mu improwizacji.

[OD&D] Zabijanie potworów i zdobywanie złota

autor: Bartek
UĄBAR, SESJE #5, #6
Awanturnicy dowiadują się, że High Evil Priest przejął władzę w królewskim zamku. Korzystając z panującego zamieszania bohaterowie postanawiają udać się do twierdzy, by wynieść z niej jak najwięcej złota.

Gryllus, głowonóg

Gdy osioł słyszy słabą poezję, śmieje się. Gdy osioł bardzo się śmieje, wymiotuje. Gdy osioł zwymiotuje na ściętą głowę, wyrastają jej nogi, ogon i staje się ona gryllusem.

[OD&D] Doppelganger

UĄBAR, SESJA #4
W czasie tej niedługiej przygody dochodzi do bliskiego spotkania trzeciego stopnia z doppelgangerem, potem do następnego i jeszcze następnego, a potem do jeszcze następnego. 

Elfy, kozłoludy i inne rasy Uąbaru

W co zamieniają się elfy po śmierci? Kim są mieszkańcy płuc gnolli? Jakie są ulubione rozrywki kozłoludów? Odpowiedzi na te i inne pytania - dalej w tekście.

[OD&D] Narkotyki, kozłoludy i szachiści

UĄBAR, SESJA #3
Śmiałkowie po krótkich perypetiach w lochach udają się na powierzchnię. W mieście spotykają między innymi kopulujące kozłoludy, jubliera prowadzącego na smyczy tygrysa, potężne duchy szachistów oraz sympatycznego goblina. Nie wszyscy wychodzą z tych spotkań żywi.

Bohater zbiorowy w OD&D

Znalazłem na Save vs Total Party Kill ciekawy cytat pochodzący z gry fabularnej Warren napisanej przez Marshalla Millera. Przytaczam go dalej w tekście. Zaskakująco trafnie pasuje do OD&D.

W skrócie: jeśli śmiertelność na sesjach jest wysoka, właściwymi bohaterami gry nie będą tylko obecne pojedyncze postaci graczy, lecz cała społeczność przewijających się przez kampanię poszukiwaczy przygód (w przypadku OD&D - rzesze złaknionych złota psychopatów zamieszkujących pseudośredniowieczny świat).